IPCC Wetenschappelijk Rapport

Samenvatting IPCC's 4^de Wetenschappelijk Rapport

Duizenden wetenschappers werken aan kennis en een beter begrip van ons klimaat. Elke zes jaar publiceert het Intergovernmental Panel of Climate Change een rapport voor de VN waarin de conclusies van 2500 top wetenschappers bijeen zijn gebracht. Het meest recente rapport werd in februari 2007 gepubliceerd. Hieronder zijn een aantal conclusies vermeld. En als u hier klikt kunt u het hele rapport lezen. Via de links hieronder vind u meer informatie over de samenvatting.

Wat veroorzaakt klimaatverandering?
Waarnemingen van recente klimaatverandering
Historische veranderingen
Begrijpen van klimaatverandering
Verwachte veranderingen in het klimaat

Wat veroorzaakt klimaatverandering?

Koolstofdioxide (CO₂) is het belangrijkste broeikasgas. Klik hier voor een toelichting van het KNMI op het broeikaseffect)
De concentratie CO₂ in de atmosfeer is gestegen tot 379 deeltjes per miljoen (ppm) in 2005. Dit is veel hoger dan de natuurlijke situatie van de laatste 650,000 jaren (180-300ppm). En het stijgt nog steeds met 1.9ppm per jaar.
De belangrijkste oorzaak voor de toename van CO₂ in de atmosfeer is het verbranden van fossiele brandstoffen (kolen, olie en gas). Verandering in landgebruik is de op een na belangrijkste oorzaak (vb kappen van regenwoud).
Andere broeikasgassen zoals methaan en stikstofoxide zitten ook boven hun voor-industriële gemiddelde.
Er is een grote mate van zekerheid, een kans van 9 uit 10, dat het totale effect van menselijke activiteiten op de planeet de aarde opwarmt sinds de Industriële Revolutie in 1750.

Waarnemingen van recente klimaatverandering

Veel verschillende waarnemingen bevestigen dat het klimaat opwarmt. De snelheid van opwarming is toegenomen tot 0.13ºC per tien jaar. De warmte van stedelijke metropolen heeft hierop een te verwaarlozen effect.
11 van de laatste 12 jaren (1995-2006) staan in de top 12 van de warmste jaren sinds oppervlakte temperaturen sinds 1850 zijn gemeten
De troposfeer warmt ook op, zoals ook de aardoppervlakte. Dit blijkt uit nieuwe analyses van ballon en satellietmetingen.
De gemiddelde temperatuur van de oceanen is toegenomen tot op een diepte van ten minste 3000m. De oceanen absorberen 80% van de warmte het klimaat wat bijdraagt aan een toenemend zeeniveau.
Wijdverbreide afname van gletsjers en ijskappen dragen bij aan een toename in zeeniveau.
Het jaarlijks gemiddelde Arctische zeeijs oppervlakte neemt af met 2.7% per tien jaar. In de zomer neemt het af met 7.4% per tien jaar. (Editor: sinds dit is beschreven neemt de snelheid van afname alleen maar toe)
De toplaag temperatuur van de Arctische permafrost is met 3ºC toegenomen sinds de 80'er jaren.
Meer intensieve en langere droogtes worden waargenomen over vele gebieden sinds de 70'er jaren, vooral in de tropen en subtropen.
Hevige neerslag in regen en sneeuw neemt toe op de meeste landmassa's.
Veranderingen in extreme temperaturen zijn over de laatste 50 jaar waargenomen. In het bijzonder komen hete dagen, hete nachten en hittegolven vaker voor.

Historische veranderingen

De gemiddelde temperatuur van het Noordelijk Halfrond van 1950-2000 zijn hoogstwaarschijnlijk hoger dan enige andere 50-jarige periode in de laatste 500 jaar ((>90% waarschijnlijkheid), en waarschijnlijk ook hoger dan in de laatste1300 jaar (>66% waarschijnlijkheid).

Begrijpen van klimaatverandering

Het grootste deel van de waargenomen toename in mondiale temperatuur sinds 1950 is zeer waarschijnlijk (>90% waarschijnlijkheid) te wijten aan een toename in door mensen geproduceerde concentraties broeikasgassen.
Vulkanische en door mensen geproduceerde aerosols (kleine deeltjes) verminderen het effect van de opwarming door broeikasgassen.
De wijdverbreide opwarming van de atmosfeer en oceanen, plus het verlies aan ijs massa, ondersteunt de conclusie dat deze waarnemingen niet alleen het gevolg zijn van bekende natuurlijke oorzaken.
De door mensen veroorzaakte opwarming is gemeten in oppervlakte en atmosferische temperaturen, in de temperatuur van de bovenste paar honderd meter van oceanen en in de toename van stijging in het zeeniveau.
Het is waarschijnlijk in de afgelopen 50 jaar een significante door mensen veroorzaakte opwarming plaats heeft gevonden op alle continenten, met uitzondering van Antarctica.
Computer modellen kloppen met de geobserveerde data wanneer hier menselijke factoren in meeneemt. Deze modellen kloppen niet wanneer de factor mens wordt weggelaten. Dit suggereert dat menselijke activiteiten inderdaad bijdragen aan de huidige mondiale opwarming.

Verwachte veranderingen in het klimaat

Tegen het eind van de 21^ste eeuw zal de temperatuur tussen de 1.8ºC and 4ºC stijgen. De exacte stijging hangt af van de hoeveelheid CO₂ uitstoot.
Tegen het eind van de 21^ste eeuw zal het zeeniveau ergens tussen de 0.18m and 0.59m stijgen.
Opwarming heeft de neiging de opname van CO₂ uit de atmosfeer door land of oceaan te beperken. Dit betekent dat meer CO₂ in de atmosfeer achterblijft wat weer bijdraagt aan verdere opwarming.
Toename in CO₂ in de atmosfeer zal de oceanen doen verzuren. Dit heeft gevolgen voor het leven in de oceanen.
Sneeuwbedekking zal naar verwachting verminderen. Meer permafrost zal ontdooien.
Zeeijs zal slinken in de Arctic en Antarctic. Arctisch zomer zeeijs zou zelfs helemaal kunnen verdwijnen na 2050.
Het is zeer waarschijnlijk dat extremen in hitte, hittegolven en zware neerslag zullen toenemen in frequentie.
Het is zeer waarschijnlijk dat de Noord-Atlantische Drift, of Golfstroom, zal vertragen in de 21^ste eeuw. Het is onwaarschijnlijk dat de stroom stopt.
CO₂ uitstoot door mensen in het verleden en heden zullen nog tot na dit millennium bijdragen aan opwarming en stijgend zeeniveau.